13/3/12

Phoenix Sang



Περίεργο πράγμα η μουσική. Μπορεί τα πόδια σου να έχουν αρχίσει να μουδιάζουν από την ορθοστασία, τα αφτιά να πονάν από τα ντεσιμπέλ, τα χέρια να τσούζουν από το χειροκρότημα και παρόλα αυτά, να μην νιώθεις ούτε την κούραση της ημέρας ούτε τα προειδοποιητικά μηνύματα ενός πολύ τσατισμένου νευρικού συστήματος. Αρκεί να ακούς τους Crippled Black Phoenix... Ζωντανά!

Η μπάντα έχει αλλάξει αρκετά σε σχέση με το 2009. Από τον παλιό πυρήνα έμειναν οι Justin Greaves με τον Karl Demata στην κιθάρα και τον Christian Heilmann στο μπάσο. Ο ήχος, ειδικά στον τελευταίο τους δίσκο, πλησιάζει περισσότερο τις progressive συνθέσεις των Pink Floyd παρά τις αρχικές post-rock επιρροές των Godspeed. Άλλωστε οι ίδιοι αρνούνται την ένταξη τους σε αυτή (την αρκετά ασαφή) κατηγορία. Οπως είπε και ο Justin σε κάποια στιγμή "We 're not post-rock, we 're post office". Εξαφανισμένο το τσέλο - το όχι οτι στην προηγούμενη συναυλία που υπήρχε ακουγόταν, αλλά σε ορισμένα σημεία ένοιωθα οτι χρειαζόταν.

Η αλήθεια είναι οτι παραλίγο να μην πάω - δεν υπήρχε παρέα και ήμουν αρκετά κουρασμένος. Αλλά θυμήθηκα την εκπληκτική συναυλία που μας χάρισαν πριν δυο χρόνια στο Principal (μαζί με τους MaybeSheWill) και έκανα ένα κουράγιο.

Και το καλό πράγμα φάνηκε από την αρχή. Δυο ελπιδοφόρες ελληνικές μπάντες, οι Tuber
(από τις Σέρρες!) και οι Sleepstream άνοιξαν το πρόγραμμα παίζοντας μέχρι τις δέκα και κάτι, όταν εμφανίστηκαν οι Crippled. Και κάπου εκεί ξεκίνησε η μαγεία.



Τα πρώτα τραγούδια ήταν από τον καινούριο τους δίσκο (Mankind) Crafty Ape και τα ελάχιστα προβληματάκια στον ήχο διορθώθηκαν γρήγορα. Ακολούθησε το άψογα εκτελεσμένο "Fantasic Justice", με το πιάνο να μας βάζει αργά στο τραγούδι, και κάπου εκεί διαλύθηκαν όσες αμφιβολίες είχα για τον Matt Simpkin, τον νέο τραγουδιστή που κλήθηκε να τραγουδήσει τα κομμάτια που είχαμε συνηθίσει να ακούμε με τη φωνή του Joe Volk. Ο νεαρός ανταποκρίθηκε επάξια και ελπίζω οτι θα τον ξαναδούμε σύντομα.



Συνέχεια με το "When You’re Gone" από το "A Love Of Shared Disasters" και επαναφορά στον καινούριο δίσκο με τα "A Letter Concerning Dogheads", "The Brain", "Laying Traps", "Born in a Hurricane" και "Release the Clowns".



Ακολούθησαν τα παλιότερα και πιο γνωστά τους κομμάτια (προφανώς κρατώντας το καλύτερο για το τέλος): "Of a Lifetime"(όπου ακούμε την γεμάτη φωνή της Miriam Wolf που είναι στα πλήκτρα), "444", "Troublemaker", "Whissendine", "We Forgotten Who We Are" - το hit τους, όπως μας πληροφόρησε ο Justin. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς γιατί. Είναι πολύ δύσκολο να περιγραφεί αυτό το συναίσθημα μεταξύ ευφορίας και απόγνωσης που προκαλεί: Αυτή η αίσθηση οτι βυθίζεσαι στο μυαλό μιας μεγαλοφυΐας, διαβάζοντας σπαράγματα και φράσεις από τις σκέψεις της, βλέποντας ασύνδετες εικόνες. Τα τελευταία δυο λεπτά του τραγουδιού το συνοψίζουν απόλυτα.



Πριν προλάβω να συνέλθω, συνεχίζουν με το Rise Up and Fight, μετά από μια σύντομη δήλωση συμπαράστασης προς τους έλληνες. Δυνατές στιγμές, με πόρωση τόσο από την μεριά του κοινού, όσο και της μπάντας. Ένα μικρό mosh pit δημιουργείται ακριβώς πίσω από την πλάτη μου.



Κάπου εδώ η μπάντα κατέβηκε για ένα μικρό διάλειμμα. Απτόητοι εμείς ξεκινήσαμε το ρυθμικό οοοοοο-οοο-οοοο του "Βurnt Raynolds"! Είναι δυνατόν να ολοκληρωθεί συναυλία των Crippled χωρίς αυτό; Η μπάντα ξαναμπαίνει και ο Greaves λέει οτι ετοιμάζονταν να φύγουν αλλά πως του φάνηκε οτι άκουσε κάτι.



Απίστευτη εκτέλεση, με τον Greaves να παίρνει την κιθάρα του και να κατεβαίνει στον κόσμο. Το τραγούδι από τον κόσμο συνεχίστηκε και μετά το "κανονικό" τέλος του - αναγκάζοντας τους φοίνικες να παίξουν ξανά το ρεφραίν. Δέκα λεπτά απόλυτης ευφορίας.

Κλείσιμο της συναυλίας με το "Bella Ciao/El Pueblo Unido Jamás Será Vencido". Δυστυχώς δεν ακούσαμε το "Time of Ye Life/Born for Nothing/Paranoid Arm of Narcoleptic Empire" με το οποίο έκλεισαν την προηγούμενη βραδυά στην Αθήνα. Ας είναι, θα μας το χρωστάνε....

Και κάπως έτσι πέρασαν σχεδόν τέσσερις ώρες, με τους Crippled να έχουν παίξει για κάτι παραπάνω από δυομισι. Δεν ξέρω πως θα μπορούσε να είναι καλύτερα: Σφιχτό πρόγραμμα, δεμένη μπάντα, άψογη εκτέλεση. Και αυτή η αγριάδα της ζωντανής εμφάνισης που δεν την συλλαμβάνει καμιά φωτογραφία, βίντεο ή περιγραφή.

1/1/10

2010

Το πρώτο ηλιοβασίλεμα για φέτος. Ελπίζω η συνέχεια της χρονιάς να είναι το ίδιο όμορφη...






...αν και δεν το κόβω και πολύ πιθανό...

1/11/09

28η Οκτωβρίου


H είδηση πως ο Άδωνις νοσηλεύεται με υπογλώσσια ελέγχεται ως ανακριβής.

Η φωτογραφία αλιεύθηκε απο ακροδεξιό ιστολόγιο, στο οποίο μάλιστα είχε την λεζάντα "ξεφτίλα". Την οποία ξεφτίλα φαντάζομαι πως αισθάνονται οι συντάκτες του κάθε φορά που ο Σόφο εμφανίζεται με την Εθνική...

26/7/09

Γκρίνιες ΙΙ

Αφού εγκαινιάσαμε (με πολλά ταρατατζούμ) το Νέο Μουσείο, είδαμε τον Παντερμαλή να ξεναγεί το μπουλούκι των "επισήμων" (και την κάμερα να δείχνει μια μοναδική προτίμηση για τα στελέχη της κυβέρνησης), είδαμε και τις πανέμορφες προβολές στις επιφάνειες των κτιρίων που περιβάλλουν το μουσείου, είδαμε και κάτι από την αίθουσα του παρθενώνα. Μπορεί να μην είδαμε τον "Μοσχοφόρο", την "Σκεπτόμενη Αθήνα" την "Νίκη που λύνει το σανδάλι" και γενικά ελάχιστα από αυτά που περιέγραφε ο Παντερμαλής αλλά αυτα είναι λεπτομέρειες για τους λεπτολόγους-και αρχαιολόγους. Είδαμε όμως και λίγο παπαδαριό ανάμεσα στους καλεσμένους και απορήσαμε για την παρουσία τους σε ένα μουσείο που εκθειάζει το ανθρώπινο πνεύμα....και δεν είχαμε άδικο. Γιατί η Εκκλησία της Ελλάδας έχει προφανώς πάρει διαζύγιο με την πραγματικότητα και προσπαθεί να άλλάξει ότι δεν την συμφέρει ή ότι πιστεύει πως τη δυσφημεί. Αφορμή για το τελευταίο χτύπημα, ένα βιντεάκι που προβάλλεται ώς εισαγωγή στην ιστορία του παρθενώνα και μεταξύ άλλων δείχνει τις καταστροφές που υπέστει ανά τους αιώνες. Η μήνη των ρασοφώρων συγκεντρώθηκε στην παρουσίαση της καταστροφής των μετοπών του ναού (απολαξεύτηκαν όλες εκτός από αυτές της νότια πλευράς) από ζηλωτές χριστιανούς που δεν τα πήγαιναν πολύ καλά με τα "είδωλα". Φαίνεται λοιπόν οτι η σκηνή αυτή έφτασε στα αφτιά της ιεράς συνόδου και του προκαθημένου της Εκκλησίας, ο οποίος παραπονέθηκε εντόνως, και φυσικά ο Σαμαράς με τον Παντερμαλή έσπευσαν να δηλώσουν πως το μουσείο είναι για να ενώνει και όχι να διχάζει και γι'αυτό θα κοπούν οι επίχμαχες σκηνές. Κάτι που καθόλου δεν ευχαρίστησε τον Κώστα Γαβρά, σκηνοθέτη του βίντεο, ο οποίος θα ζητήσει να αφαιρεθεί το όνομά του στην περίπτωση που ψαλιδιστεί το έργο του.

Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για το παράλογο της υπόθεσης: Για την ανασφάλεια της εκκλησίας για ένα γεγονός που συνέβη πριν μιάμιση χιλιετηρίδα, για τα πισωγυρίσματα της ηγεσίας του μουσείου,για την πολιτική και καλλιτεχνική διάσταση του θέματας αλλά και την ηλιθιότητα του συλλογισμού πως το μουσείο πρέπει να "λειτουργεί ενοποιητικά", ακόμη και αν αυτό αποβαίνει τελικά σε βάρος της αλήθειας. Δηλαδή, έτσι και μας κάνουν διαβημα οι Ιταλοί για την σκηνή της ανατίναξης του παρθανώνα από τον Μοροζίνι, οι Τούρκοι για τις καταστροφές των προπυλαίων και της Νίκης, οι Άγγλοι για τα καμώματα του Έλγιν, θα αφαιρεθούν και οι υπόλοιπες σκηνές από το βίντεο; Δεν θα ήταν πολύ πιο απλή και τίμια (και φυσικά τελεσίδικη) μια παραπομπή προς το παπαδαριό να ανοίξει κανένα βιβλίο μήπως και καταλάβει τις καταστροφές που έχει προξενήσει ανά τους αιώνες στα μνημεία του πολιτισμού μας; Ή έστω μια πρόσκληση στην αίθουσα του Παθενώνα για να δουν με τα μάτια τους την ζημιά που προξένησαν οι προκάτοχοί τους;

(στην φωτογραφία που συνοδεύει την ανάρτηση, η δεύτερη μετόπη της δυτικής όψης του παρθενώνα με σκηνη αμαζονομαχίας. Ακόμη φαίνονται τα σημάδια που άφησε το καλέμι του ευσεβέστατου χριστιανού)

10/4/09

Γκρίνιες

Νέες εξελίξεις στο μέτωπο του (ολημερίς το χτίζαμε) Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της συλλογής Γουλανδρή. Πριν δυο-τρεις μήνες ο Σουφλιάς είχε ανακοινώσει πως το μουσείο είχε χωροθετηθεί κάπου στον χώρο του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού - στα σχέδια του Pei nonetheless. Πλέον τέρμα ο Pei, τέρμα και το Ελληνικό, καθώς χθες ανακοινώθηκε πως το Μουσείο θα χωροθετηθεί σε ένα εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό κτίριο, κάπου στο Παγκράτι (είναι η τέταρτη φορά που το μουσείο αλλάζει θέση: για όσους δεν θυμούνται, αρχικά είχε προγραμματιστεί να χτιστεί κάπου στη Ρηγήλλης, μετά βάλτωσε για καμιά δεκαριά χρόνια μέχρι που προτάθηκε μια οικοδομή κοντά στο Παναθηναικό στάδιο για να περάσουμε τελικά στο Ελληνικό και το Παγκράτι).
Σύμφωνα με το in.gr από το κτίριο θα διατηρηθούν μόνο οι όψεις και το εσωτερικό θα αναμορφωθεί πλήρως (προφανώς στο στυλ του παραρτήματος Ισλαμικής Τέχνης του Μουσείου Μπενάκη στον Κεραμικό) "ώστε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες μουσειολογικές ανάγκες" και να στεγάσει τα 500 έργα της συλλογής. Είναι θετικό το οτι επιτέλους η συλλογή βρήκε μια μόνιμη στέγη αλλά δύσκολα μπορώ να φανταστώ το τριώροφο νεοκλασικό να εκθέτει ένα τόσο μεγάλο αριθμό έργων - όσο και αν τα στριμώξει. Μάλλον θα γίνει μια επιλογή 100 (το πολύ έργων) ώστε να στηθεί μια αξιοπρεπης έκθεση.

Στα υπόλοιπα νέα, εγκαινιάζεται σήμερα το ανανεωμένο Αρχαιολογικό Μουσείο της Καλύμνου, με star έκθεμα την "Κυρά της Καλύμνου, το μεγάλο χάλκινο γλυπτό που είχε ανασυρθεί από ψαράδες στα ανοιχτά της Καλύμνου και είχε εκτεθεί για ένα διάστημα στο Εθνικό Αρχαιολογικό. Από τις φωτογραφίες και τις περιγραφές στον τύπο η έκθεση φαίνεται ενδιαφέρουσα, αν και πιστεύω πως η "Κυρά" θα έπρεπε να μείνει στο Εθνικό Αρχαιολογικό.

Το γλυπτό δεν έχει καμιά σχέση με την Κάλυμνο και καταδικάζεται στην αφάνεια ενός επαρχιακού μουσείου. Όσο και αν η πρόθεση είναι να τονώσει τον τουρισμό του νησιού, δεν νομίζω πως θα είναι πολοί αυτοί που θα ταξιδέψουν στην Κάλυμνο για να επισκευθούν το μουσείο. Το ίδιο συνέβη και με τους πολεμιστές του Riace, δυο από τα σημαντικότερα πρωτότυπα γλυπτά που έχουν σωθεί από την αρχαιότητα.

10/2/09

Πλην μουσειολόγων

...στήνεται το Νέο Μουσείο Ακρόπολης. Αντιγράφω από την Καθημερινή

"Σοβαρές ενστάσεις για το στήσιμο και τη φιλοσοφία από την οποία διέπεται η έκθεση του νέου Μουσείου της Ακρόπολης είχε χθες το Συμβούλιο Μουσείων. Μπροστά στην πίεση, όμως, των επερχόμενων εγκαινίων «υπερεθνικής σημασίας», αναγκάστηκαν να μειώσουν το χρόνο και να εγκρίνουν τη μουσειολογική - μουσειογραφική μελέτη. Με παρατηρήσεις αναπόφευκτες αλλά και διαπιστώσεις που προσβάλλουν το όλο εγχείρημα. Αλλωστε, σε ποια χώρα θα συνέβαινε να μη χρησιμοποιηθεί μουσειολόγος για τη μόνιμη έκθεση ενός τέτοιου μουσείου και μάλιστα στον 21ο αιώνα;

...το σπουδαιότερο: η μουσειολογική μελέτη ήρθε στο Συμβούλιο, αφού τα εκθέματα έχουν στηθεί."

Θα ήθελα πολύ να είμαι από μια μεριά στην αίθουσα συνεδριάσεων του Συμβουλίου Μουσείων. Κακά τα ψέμματα θα είχε γέλιο να ακούς τις παρατηρήσεις ανθρώπων άσχετων με τη μουσειολογία για την μουσειολογική (;) μελέτη που συνέταξε ένας μη μουσειολόγος. Δεν μοιάζει πολύ με σκετσάκι των Monty Python's ;

Ας το ψάξουμε όμως λίγο παραπάνω. Η ομάδα εργασίας που συνέταξε την μελέτη απαρτίζεται από τους:

Δημήτριο Παντερμαλή, αρχαιολόγο
Ιορδάνη Δημακόπουλο, αρχιτέκτονα
Γεώργιο Δεσπίνη (ναι, ζεί!), αρχαιολόγο
Άλκηστη Χωρέμη, αρχαιολόγο
Αλέξανδρο Μάντη, αρχαιολόγο
Αλέξανδρο Ξενάκης, αρχιτέκτονα
Χριστίνα Βλασσοπούλου, αρχαιολόγο
Σταματία Ελευθεράτου, αρχαιολόγο

Ούτε ένας μουσειολόγος, έτσι για ξεκάρφωμα. Αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες και απορώ πως δεν κατάφερε να τρυπώσει και κανένας πολιτικός μηχανικός. Πως μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να εκπονούν "μουσειολογικές και μουσειογραφικές μελέτες"; Ας το θέσουμε αλλιώς: Θεωρείται αυτονόητο πως οι ανασκαφές διενεργούνται από τους αρχαιολόγους, τα κτίρια χτίζονται από τους αρχιτέκτονες, οι εγχειρίσεις γίνονται από γιατρούς κου ούτω καθεξής. Οι εκθέσεις λοιπόν γιατί να στήνονται από αρχαιολόγους; Ειδικά από τη στιγμή που το Νέο Μουσείο Ακρόπολης λανσάρεται ώς "Το μουσείο του 21ου αιώνα", θα περίμενε κανείς ότι μέσα στην ομάδα εργασίας - των κατά τα άλλα εξαίρετων επιστημόνων- θα έβρισκε χώρο και ένας τουλάχιστον μουσειολόγος. Σε κάθε άλλη χώρα θα ήταν αυτονόητο. Όχι στην Ελλάδα.

Τώρα, για τις κρίσεις του Συμβουλίου Μουσείων, τί να πει κανείς; Ο Καλτσας παραπονιεται για το "δάσος κιόνων" της αίθουσας των αρχαϊκών (ξεχνώντας ίσως το δάσος προθηκών του Εθνικού Αρχαιολογικού). Η Λαμπράκη-Πλάκα έχει προβλήματα με τον φωτισμό, ο Κωνστάντιος έκανε μερικές φιλοσοφικές παρατηρήσεις και φαντάζομαι οτι έτσι ευχάριστα κύλησε η βραδια. Κρίμα που ο Σαμαράς έφυγε νωρίς και δεν έχουμε και την δική του άποψη.
Α, και να μην το ξεχάσω, ούτε στο Συμβούλιο Μουσείων υπάρχει μουσειολόγος....

...Καλή νύχτα και καλή τύχη.

Click